Geschiedenis:
Het begon allemaal in het jaar 1977, toen er voor het eerst een wedstrijd Tractorpulling werd gehouden op de Flevohof. Mijn broer en ik hadden onze vader geholpen met het vernieuwen van de brug voor het huis, en als beloning wilden we graag naar die wedstrijd toe. Zo kwamen wij als jongens van 11 en 14 jaar daar aan en keken onze ogen uit, wat een rook en wat een pk's. We waren gelijk verzot op deze sport. Voor onze vader bleef het bij die ene keer, hij is nooit 
meer geweest. Dus waren wij aangewezen op andere chauffeurs, die wij presten om mee naar de wedstrijden te gaan.
Na diversen jaren te hebben gekeken langs de baan, krijg je zo je favorieten en bij mij was dat Jan van Alphen met zijn (toen nog) Popeye, die altijd in de top reed.

In 1991 werd mijn broer lid van de NMPO (Nederlandse Micro Pulling Organisatie). Deze vereniging had zich tot doel gesteld om Tractorpulling te bedrijven voor Low budget mensen. Zij reden met tractoren, die schaal 1:10 nagebouwd werden van de grote jongens. Deze tractoren werden aangedreven door zelf ontbrandingsmotoren uit modelvliegtuigen.

Mijn broer stelde mij voor om samen een micropuller te bouwen maar dat zag ik niet zitten, want het was veel te klein vond ik, en zo bouwde hij er één voor zich zelf. In 1992 vroegen een paar leden van de NMPO aan mij of ik een sleepwagen wilde bouwen voor de vereniging, omdat ik een neutraal persoon was. Na bijna een winter in de schuur te hebben door gebracht was de sleepwagen zover klaar. De contacten met diversen leden waren intussen heel leuk geworden.

In het seizoen 1993 ging ik vaak mee naar de wedstrijden van de micropullers. Maar ja, omdat ik zelf geen puller had en de sleepwagen goed heel bleef, had ik op zo'n dag niks onderhanden en ging je je vervelen. Tot op een keer dat er een grote A-divisie wedstrijd plaats vond in Emmeloord, waar ook micropulling bij was. Samen met Jan van Alphen, van de toen Q8 team Popeye, stonden we over het hek geleund te kijken en toen vroeg hij mij,"Waarom rijdt er geen Popeye mee? jij kan er toch wel een bouwen?". Ik zei tegen hem:"Als jij voor geld zorgt bij Q8, dan bouw ik Popeye na". Dat was afgesproken. Na een paar weken belde iemand van Q8 Oils mij op. Ze wilden wel sponsoren, maar dan moest hij wel in februari 1994 klaar zijn, want dan kon hij samen met de grote Q8 team Popeye in Zuidlaren op de landbouwbeurs staan, natuurlijk bij hun in de stand. Ik zei hun toe dat het goed was, maar het was inmiddels wel half september, dus moest er wel hard gewerkt worden. Door veel hulp van mijn broer stonden er in februari 2 Q8 team Popeye's naast elkaar te glimmen in Zuidlaren.

       

In de jaren daarna zijn er velen ups en downs geweest, vooral downs. 

Ook de contacten met Jan van Alphen werden steeds sterker, en verschillende keren hielp ik hem om de grote Q8 team Popeye op tijd op de wedstrijden te krijgen. Totdat ik in de winter van het jaar 1993 definitief in het team werd opgenomen. En de grote tractor heeft voor mij toch steeds de voorkeur, dus gebeurde het regelmatig dat er een wedstrijd bij de micropulling werd over geslagen als er een wedstrijd bij de NTTO was.

Velen tandwielen werden kaal geschoren en ook motorisch wilde het niet zo als gewenst was, tot het seizoen 1999. We hadden toen andere carburateurs gemonteerd. Na nog diversen andere aanpassingen gedaan te hebben ging het met sprongen vooruit, en werd er een 4e plaats in de 4,4 kg  en een mooie 2e plaats in 5,4 kg vrije klasse behaald in het Nederlands kampioenschap.

Hier twee eerste plaatsen in het seizoen 2001.

Zoals bovenstaande foto's laten zien ging het met de prestaties steeds beter.

Seizoen 2003.

Afgelopen winter 2003 ben ik uit het team van de grote Q8 team Popeye gestapt, de afstand was een probleem en de v. Alphens senior en junior doen alles samen en even overleggen met mij is moeilijk omdat er 125 km tussen ons in ligt.

Omdat ik nu meer vrije tijd had, heb ik mijn micropuller eens goed onder handen genomen. Alle motoren werden voorzien van nieuw binnenwerk en ook zijn er een nieuw setje banden onder gegaan. Na dat we voor het seizoen de motoren goed afgesteld hadden ging het de eerste wedstrijd gelijk goed met een klinkende overwinning. Er volgden er nog diversen, en 
de kansen op een Nederlandse titel werden steeds groter. Tot dat we op de voor laatste wedstrijd genoeg punten hadden in de 3,4 kg vrije klasse, en het kampioenschap binnen was. Dit was toch wel een mooie bekroning op al het werk wat wij gedaan hebben in al die jaren. Dit is ons tiende seizoen en een mooiere mijlpaal is toch niet denkbaar. Ook hebben we dit 
jaar in de 4,4 kg een schitterende overwinning behaald in Breskens, waar we de gehele Nederlands top maar ook de Duitse top voorbij reden. Ook dit was een hele mooie ervaring.

Op de feestavond 15 November hebben we de mooiste prijs gekregen die er binnen de Micropulling bestaat. We zijn namelijk Puller of the Year 2003 geworden! Dit is een prijs voor de puller die de meeste waardering krijgt van de leden. 

Seizoen 2004.
Afgelopen seizoen was er een om eigenlijk snel te vergeten. De laatste wedstrijden van vorig seizoen wilden het ook niet helemaal zo als het moest, maar omdat we genoeg punten hadden werden we toch kampioen. Dit jaar wilden de motoren niet lopen zoals we graag wilden. Elke keer was het net of ze geen brandstof genoeg kregen, maar als we ze meer gaven dan 
pakten ze niet goed op.  Van alles hebben we geprobeerd maar niets bleek te werken, maar het seizoen tikt steeds verder natuurlijk. Via het internet hebben we Pé Reivers leren kennen. Deze man is importeur van MVVS binnen Nederland. Hij regelde nieuw binnenwerk voor onze motoren. Toen we deze onderdelen bij hem ophaalden in Limburg had ik mijn puller 
meegenomen. Dit waardeerde hij zeer, en was erg onder de indruk van dit kleine geweld. Na een paar uur praten gingen we met veel ideeën naar huis. We hebben de voorste twee motoren voorzien van nieuw binnen werk, maar ook dit haalde niets uit. Toen ik op een avond aan het proberen was op een industrieterrein, kwam mijn broer ook even een kijkje 
nemen. Het rare was dat de ene keer de motoren goed liepen en even later was het weer mis. Na samen overleg ging ik terug naar huis en kwam ik er achter dat stationeer de voorste motoren bijna geen brandstof kregen. Ook niet als je de sproeier helemaal open draaide. Na montage van andere naalden was het probleem opgelost, en liepen ze weer als een zonnetje. Er waren toen nog drie wedstrijden te gaan. In Breskens liepen de motoren aardig maar was de baan zo hard dat er geen grip te vinden was. Tijdens de zware klasse brak het frame en was het eigenlijk over voor ons dit seizoen. Tijdens de terug reis kwamen mijn beide dochters in opstand, want ze wilden dat ik een nieuw frame zou bouwen. Dit was niet zo makkelijk omdat wij met grotere Kyosho banden wilden gaan rijden. Deze konden er nu niet op omdat de 
tandwielkast ( crosbox ) te dicht bij de banden zat, en met het uitzetten van de banden tijdens de run zouden zij niet heel blijven. Toch zijn wij begonnen met het bouwen van bijna een nieuwe puller. De volgende wedstrijd in Steenbergen stonden we er weer met een nieuwe versie. Wel met de oude 
Graupner banden eronder, maar de grotere Kyosho pasten er nu al wel onder. Alles voldeed goed alleen miste we de balans omdat we de puller al 200 gram zwaarder hadden gemaakt voorop. Dit was natuurlijk vast gericht op de toekomst. Voor de laatste wedstrijd hebben we de nieuwe banden gemonteerd. Omdat deze banden bewezen hebben dat ze erg 
veel grip hebben, hadden we de overbrenging terug gebracht van 115 naar 80km/u. In Nieuwe Horne bleek de puller veel te licht op de neus te zijn, zoveel grip hebben de banden. Nu hebben we de puller achter lichter gemaakt en diversen componenten naar voren gebracht. Nu kan de puller nog eens 200 gram voorop zwaarder gemaakt worden. De verwachtingen zijn nu weer hoog gespannen.

Ook hadden wij team kleding laten maken, wat mooi stond.

Na elf jaar sponsoring heeft Q8 Oils besloten om er een punt achter te zetten. Dit betreuren wij zeer, omdat de puller nooit anders dan Q8 team ( micro ) Popeye geheten heeft. Nogmaals bedankt voor het jaren lang onder steunen van ons team.

De puller heeft nu een gedaante verwisseling ondergaan, en zal het wel erg wennen zijn.

Tijdens de feestavond hebben wij de sleutelaward gekregen. Dit is een prijs voor de deelnemer die het meeste aantal uren gesleuteld heeft en niet in prestatie weet om te zetten. Dus toch een ondersteuning van je medestrijders.

Seizoen 2005.

Tijdens het truckfestival 2004 in Den Bosch tussen kerst en nieuw jaar, zag het er al goed uit voor ons. Alle verandering leken goed te werken, en de balans leek ook goed te zijn. Voor de oefendag in Venlo dit jaar hadden we de wielspin een beetje verhoogd naar 90 km en dat bracht weer problemen met zich mee. Het gewicht voor op bleek weer niet genoeg te zijn. De eerste wedstrijd van het seizoen was voor ons gelijk een hoogte punt. Beide klassen wisten we te winnen, wat nog nooit eerder was voor gevallen. Halverwege het seizoen kwamen de problemen met de sproeiers in de carburateur weer naar voren, wat ons weer heel wat punten kosten. Maar na dit probleem ging alles naar wens en na zeven overwinningen van de tien wedstrijden in de 3.5 kg was het kampioenschap weer voor ons. Maar in 4.5 kg kwamen we toch verschillende keren te kort op de Blazing Bison. We hebben van alles uitgeprobeerd maar we kwamen gewoon afstand te kort. Terwijl alles goed loopt. Waarschijnlijk licht het probleem in de koppelingen die zijn van aluminium en die pakken te laat. Maar we zijn dik tevreden over het afgelopen seizoen.

Voor het nieuwe seizoen gaan we nieuwe crosboxen monteren om de betrouwbaarheid te vergroten. 
Dit gaat gebeuren na 5 November omdat we eerst nog in een stand zullen staan tijdens het Tractorpulling gebeuren in het Gelredome.

Seizoen 2006.

Voor de start van dit seizoen zijn er veel veranderingen gebeurd. Zo zijn er nieuwe crosboxen gemonteerd die gemaakt zijn door Frank Gijsen, en dit was een gouden greep. Ook de carburateurs zijn vernieuwd, maar dit vergde wel veel afstel werk. De wielspin werd ook verhoogd naar 100 km/u. Eigenlijk hebben we een perfect seizoen gehad, met als resultaat 
Nederlandskampioen in de 3.5 kg en tweede in de 4.5 kg vrije klasse. In de eerste twee wedstrijden hadden we problemen met de gasstang overbrenging van de derde motor, maar na dat we dit veranderd hebben ging het goed. Ook de hoofdsproeiers van de nieuwe carburateurs waren een zwak punt en braken regelmatig af, na montage van de oude 
hoofdsproeiers was ook dit euvel verholpen. Nog steeds komen we meters te kort in de 4.5 kg. Dit willen we misschien gaan veranderen door de achteras aan te passen, zodat we de wielspin per klasse makkelijk kunnen veranderen.

Dit jaar reden wij ook voor het eerst met Olijfje. Deze twd hebben we gebouwd voor onze oudste dochter Sonja, maar later zag ze dit toch niet zo zitten en rijden onze jongste dochter Linda en Arie met deze enigste cabrio twd. En na veel problemen met de overbrenging werd er door dit junior team toch een mooie derde plaats behaald in het kampioenschap. Dit was zeker niet verkeerd omdat ze voor het eerst reden en toch verschillende sterkere pullers achter 
zich lieten. Met zo'n puller waar precies dezelfde motor in zit als de MicroPopeye kunnen we lekker van alles testen. Zo hebben we al heel wat verschillende uitlaat maten geprobeerd, en is er veel geleerd.

Verder naar geschiedenis 2>>>